yalnızca ben tutarım göremediğin ellerimle seni
yalnızca ben duyarım yankılanan sessiz çığlıklarını
asla görmek istemediğin günışığının nefretini içimde hissederim
mum ışığın olurum siyah bir mumla
yalnız kendini görürsün baktığında
görmek istersen görürsün beni tüm varlığımla
hissedersin beni elini her kalbine koyduğunda

ve karanlık olmadan kalbinin atmadığınıda
işte o zaman anlarsın bu caddenin yolcusu senin baktıkça kendini gördüğün karanlık;benim!!! gün ışığına duyduğun nefretin ta kendisiyim
her gece uyuduğunda nefesini ensemde hissederim
sana geceyi veren benim,çünkü gece benim bedenim şimdi sana ilk ve son kez söylüyorum bu caddenin yolcusu:!
ruhun günışığına özlemliyse bu sokaklardan bir daha geçme git ve geri dönme
kokuşmuş ruhların asla kabul görmeyeceği bu yere!!!!!!
Lanet  hayat Çok Teşekkür Ederim...



Biliyorum gerçek değilim bende.
inanmak inandırmak istediğim yalanlardan biriyim..
soğuk intihar havası var dışarıda..
ruhumun iki arada kaldığı bi gece yine..
ne yapacağını bilmez ya insan,bilmek istemez hani.
.bi veda tadında bu yazdıklarım.sonsuza başlangıç yapmak istediğim,nefes alırken almama isteğini bitirme zamanı.
.son vermek bazı şeylere..belki de yaşamaya başlamak avucumdakiler.
bilmiyorum..
bilmek istemiyorum..
isteyipte yapabildiğim tek şey bilememek.
.eğer istediklerim olsaydı bu hayatta bu kelimeleri elerim titreyerek bu kağıda yazmak yerine,mutlukla,sevgiyle süslenmiş kelimeleri fısıldardım kulağına..
sen boşver beni..boşverilmesi gereken her şey gibi..