yalnızlık sendromları vururken zihnime
bir hançer saplandı sanki yüreğime
ağlarken kendimle sessizce
bu şehir çürüttü beni sinsice

lanet maskelerin icinde susar oldum
kendimi hep bir boşlukta buldum
sessizlik çığlık atarken icimde
ben tüm nefretimi yeryüzüne kusar oldum

ruhum sıçradı bedenimden
tutsaktım bu şehirde hep ben
yalan dostlukların arkasına gizlenen
ve yalnızlıktı son anımda gözlerimin önüne gelen

yürürken bu sisli karanlıkta
çağıran yoktu beni yanına
akarken damla damla karamsarlığa
isyan ettim her yarına

biraz sıcak,
az tuzsuz bi damla gözyaşın kalacak
sat onu yalnızlığına...
sat gözyaşlarını
yeşerme ümidi olan bir aşka...
bana bakma,satamam
ne biraz sıcak ne de az tuzlu,
tadı kalmamış bir hayatı
satamam kimseye ,kendimden b'aşka'...
önüm arkam,sağım solum yalnızlık...
ve en korktuğum hastalık
aşksızlık...
şimdi al ve git ümitlerini ellerimden,
kalmasın terin bile tenimde
ben artık,
soluk soluğa yaşıyorum yalnızlığımı...
paylaşmaya da niyetim yok,
bu dengesiz kaderi,
çok yakın bir yabancının gözlerinde